Öteye Sesleniş

Candan ötem ; Bugün tam 11 yıl oldu, Sen buralardan gideli.  İlk gün bir kor düştü, Hâlâ yanıp durur yüreğimde. Söndüremedim bir türlü,  Gerçi sönsün de istemedim ya.   Ötedeki canım; Halin nicedir oralarda? Ben sensizlikten hallice.  Alışmaya çalışıyorum, Ne kadar alışırsa işte. Güldüğümü görenler unuttu sanıyor, İçimdeki hasreti bilmiyorlar diyorum.. Bilseler böyle söylemezler.  …

Ey Kudüs!

Ezelden beri kalbimde olmana rağmen, Aklımdaki sorulara takılı kaldım işte. Manevi yönüm ağır bassa da, Akli tarafım bilgiye muhtaçtı. Seni sevmekten öte tanımam gerekiyordu, Çok geç kaldım belki, bilmiyorum. Belki de tam zamanıydı seni tanımak adına, adım atmamın.   Seni ilk kıble yapan, sevgini yüreğime nakşeden.. Yazmamı nasip eyledi ya; Sana hasret kalan kalemim adınla…

Anatomik Serzenişler

Her insanın anatomisi aynı, Ama duyguları, hisleri ve hikayeleri farklıdır.. Tıpkı seninle benim gibi. Aynıyız ama bu mesafe neden? Farklıyız ama bu yakınlık neden? Birbirini tamamlayan yapboz parçaları gibiyiz, Tamamlansak yapboz bitecek. Ama işte ‘aması’ var, Sorulara gebe olan nice ama. Sahi ben senin neyinim? Ben senin için kimim? Cevaplansa bu gelgitler bitecek. Belki yapboz…

Gitmek!

Arkamızda bırakacağımız onca anının, fotoğrafların ve susmuşluğun hengamesinden sıyrılıp gitmek. İstemesen dahi; sonuna, sonsuzluğa gitmek! Onca önem verdiğin insanları, eşyaları bırakıp sadece gitmek. Zaten gitmeyi hep ister insan, Bunalınca yerin bir önemi yoktur. Aklındaki tek düşünce gitmek! Uzaklaşmak her şeyden, herkesten.. Bir gün önce sıkı sıkı sarıldığın, Her an yanında olanları terk etmek! Peki ama…

Bir Yudum

” Hayal denizine vuran gölgesiyle,  Anılar gemisinde dalgalanır umut sancağı, Bir alabora da yok olabilecekken, Sevda balonlarıdır değişmez pusulası. Yürektir, yegâne kaptanı. ” 🌿 🌸 🌿 ” Geçmişin içine hapsolmuş resimler, Şuanın kıymetini anlamıyor beyinler.. Gelecek kaygısıyla dolu bütün sözler,  Hayal dünyasında kalmayı yeğleyen yürekler.. Geçmiş, şuan ve gelecek arafında… Bitip tükeniyor ömürler! ” Merve KAYA…

Zulme Suskun Gönüller

Korku dolu gözler sarmış her yanımı, Nereye dönsem, nereye baksam, Korkunun vurgulandığı bir çift göz çıkıyor kaşıma! Neden? Niçin? Sorular üşüşüyor dört bir yanıma, Beynim sesten patlayacak sanki, Kalbimse korkuya gebe! Alnımdan terler yağıyor, yüzümden yere doğru… Ellerim, ellerimde kan var! Neden? Niçin? Sırtım neden yandı birden? Bu ellerimdeki kan da kimin? Ya göğsüm neden…

Araf

Mâverâ’dan beri uzlet çukuruna düşen yüreğim ve Mâsiva’yla oyalanan aklımın, arafında kalan biçare ben! Af, bir benliğimden sıyrılabilsem! Hiçlik makamına yükselerek, En güzele ulaşabilsem. Derin bir af çekerek sonlandırsam dâhi satırlarımı, Mağfirete ermiş bir şekilde Hak’ka ulaşmak nasip olsun İnşâAllah, diyerek bitiriyorum. Elhamdülillah deyip sizi benliğimden azad ediyorum! Duâ eder duâ beklerim vesselâm… Merve KAYA ©

Alem

Vakit gece yarısı, Yer hayaller sofrası; Hüzün sinmiş yine perdelere! Ama son sahne hâlâ sergilenmekte. Seyirciler kombine, Boş yok koltuk köşelerinde bile. Tebessümün yüzdeki tesiri kaybolmuş, Umutsa hiç uğramamış bu aleme! ✒ Merve KAYA ©

Meftun

  🌼 Gökte mavi tonları raks ederken, Yer sürünmüş yeşil boyasını. Ama susturamamış papatyanın hüzünlü şarkısını! Sonunda anlamış ki, papatya yalnız göğe meftun. Ve hüznü, hep aşka gebe! 🍃 ✒ Merve KAYA © 

Geç’eme’miş

Dil sükûta bürünmüş, Yürek yangın yeri. Göz akıtsa da damla damla, Dindirememiş bu kor ateşi !   Beyin infilak etmiş, Ruh çoktan terk etmiş bedeni. Can, canandan uzakta kaybolmuş ; Unutmuş tüm benliğini !   Yine de söküp atamamış ; Gönlüne mühürlenmiş sevgisini, İçine hapsolmuş geçmişini, Belki de hiç geçememişliğini !   ✒ Merve KAYA ©