Aciz

🍃  Ağaç, çiçek çiçek gülümsedi onlara.. Nefes verdi tüm insanlığa, Onlarsa; kırıp döktüler, bahara yüz tutmuş dallarını! Sonra haykırdı ağaç: ne gafil şu insanoğlu! Hiçbir şeyin değerini, kaybetmeden anlamayacak kadar da aciz! Bir ağızdan bağırdı tüm canlılar: Zulmün adıdır, kana susamış insanlar! O an dile geldi toprak: Zamanında üstüme basıp kibirle yürüyenler, şimdi kucağımda ebedi…

İnsan

Her tarafta; Kin, Nefret, Kan! Hani; Sevgi, Merhamet, Vicdan? Nokta büyüklüğündeki dünyada, bir zerresin insan! Ölüm peşindeyken her an.. Kime kibrin? Kime bu isyan? ✒ Merve KAYA ©